Sinds ik gegaan ...

Op donderdag ochtend, voordat er iets anders, hadden ze twee "Code Blues" die bij het hart van een patiënt stopt. Dus de ICU verpleegsters waren behoorlijk druk voor de ochtend. Sprak met opnieuw de dokter, alles ziet er goed uit. Ik had een heel goede prestatie, mijn eerste stoelgang in het ziekenhuis. Je voor lief nemen van de eenvoudige dingen. Ik had ook mijn eerste vaste voedsel in 2 dagen, en ze laat me lopen een beetje. Toen ik voor het eerst opstond, was ik echt geschokt hoeveel beter ik me voelde. Hoewel ik niet in twee dagen hadden gestaan, het was zo veel beter dan het was in de weken voorafgaand aan mijn instorten. Rond lunchtijd, Gene, mijn manager en de eerste persoon die ik zag toen ik wakker werd bezocht, samen met Diane, een ander persoon die ik ging uit om te lunchen met op de noodlottige dag. Het merkte op hoe veel beter ik keek en klonk. Ik had echt het gevoel beter. Later in de middag, was ik buiten mijn gewone kamer op de vierde verdieping.
Mijn gewone kamer was erg mooi, met een bank, uitzicht op de helihaven, een paar stoelen en zelfs een ingebouwde bureau. Het zag eruit als een heel gewone hotelkamer. Het had zelfs een echte badkamer, niet een gordijn affaire zoals mijn ICU kamer. Niet meer aangesloten monitor, maar een draadloze telemeter voor mijn vitale functies. Mijn enige strijd was om uit mijn 'mechanische / zachte' dieet. Ik weet echt niet hoe ik daar. Niemand ging in mijn keel, en al het eten leek kattenvoer. Mijn kleine netbook echt geholpen passeren de tijd, want ik ben geen echte tv watcher. Die nacht sliep ik pretty darn goed, omdat ik niet heb een bloeddrukmeter me wakker elk uur, op het uur. Mijn ouders, vrouw Tiffany, en zoon Glenn waren allemaal in staat om te bezoeken, want het was een normale kamer.
Bekijk meer replica rolex en hermes wealthcar replica